ดาวน์โหลดแอป ฮิต
หน้าแรก / โรแมนติก / พ่อเลี้ยงหนูเป็นมาเฟีย
พ่อเลี้ยงหนูเป็นมาเฟีย

พ่อเลี้ยงหนูเป็นมาเฟีย

5.0
21 บท
9K ชม
อ่านเลย

พริ๊งพันดาว เธอเป็นลูกเลี้ยงของมาเฟียหนุ่มนามว่าเรวตะ ด้วยความที่แม่ของเธอเป็นเมียของมาเฟียขาใหญ่คนนี้ ดังนั้นพริ๊งจึงได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างดีเลิศ ทว่าพอวันที่เธออายุครบ18ปีกลับมีเรื่องที่พลาดพลั้งกับพ่อเลี้ยงจนน่าอับอาย...

สารบัญ

บทที่ 1 ทำอะไรก็ต้องดีเลิศในสายตาเค้า

พ่อเลี้ยงหนูเป็นมาเฟีย

ตอน ทำอะไรก็ต้องดีเลิศในสายตาเค้า

ณ.โรงแรมหรูร้อยชั้นย่านชานเมือง

แสงแดดสะท้อนกับสระว่ายน้ำบนชั้นดาดฟ้าตึกระยิบระยับ พุ่มดอกไม้โยกไปมาตามสายลมแรง

สวนหย่อมบนยอดตึกช่างกว้างขวางราวกับถูกเนรมิตรไว้เป็นวิมานสถานส่วนตัว

น้ำพุที่พุ่งขึ้นสูงใจกลางสระว่ายน้ำสีฟ้าดูเด่นเป็นสง่า ละอองฝอยของน้ำถูกลมพัดโชยไปทั่วบริเวณ

ที่มุมตึกบนชั้นดาดฟ้ามีชายชุดดำยืนเฝ้ายามทั้งที่ด้าน แต่ละคนมีแผลเป็นที่หน้าและร่างกายกำยำล่ำสัน

ร่างกายที่ผอมสูงลีนแน่นของชายผู้หนึ่งกำลังดำอยู่ใต้ผิวน้ำ เพียงชั่วอึดใจเค้าก็ลอยขึ้นมาว่ายท่าฟรีสไตล์อย่างช่ำชอง

ซู่ม! ๆ ๆ แขนกล้ามๆจ้าวผิวน้ำกระเซ็น ใบหน้าคมเรียวสีแทนสลับเอียงข้างไปมา

มือใหญ่แตะขอบสระ ร่างสูงยาวปราดเปรียวกระโจนขึ้นมายืนอย่างสง่าผ่าเผย

"นายท่านคะ"

"ผ้าค่ะ"

สาวงามสองนางที่นอนอยู่บนเตียงอาบแดดรีบกุลีกุจอมาห่มชุดคลุมสีขาวให้เจ้าพ่อมาเฟียอย่างประจบประแจงสุดๆ

"หนูพริ๊งมารึยัง" หนุ่มใหญ่หันมาถามสาวผมยาว

"ยังเลยค่ะ"

"เห้อ ยังไม่ตื่นอีกหรือ" เรวตะ

"เห็นว่ากำลังเดินทางมานะคะ" สาวผมสั้นรีบตอบ

"บอกแล้วไงว่าให้นัดพริ๊งให้มาตรงเวลา" หนุ่มใหญ่สบถดัง ทำเอาเลขาสาวทั้งสองตกใจหน้าสั่น หลังจากนั้นพวกหล่อนก็ยืนตัวแข็งทื่อ

ติ๊ง!

แก๊ก! ๆ ๆ เสียงรองเท้าส้นสูงก้าวออกมาจากลิฟท์ที่เพิ่งเปิดบนชั้นดาดฟ้า

"พ่อคะ" ใบหน้าเรียวเล็กขาวใสโผล่ออกมาพร้อมกับเสียงหวาน

"อื่อ! มาแล้วเหรอ ไป ๆ เธอสองคนออกไปก่อน" หนุ่มใหญ่เอ่ยและโบกมือไล่เลขา

"กินอะไรมาหรือยังล่ะ" น้ำเสียงแข็งกร้าวแฝงไปด้วยความเป็นห่วง

แก๊ก! ๆ ๆ รองเท้าส้นสูงสีขาวกระแทกพื้น ร่างเล็กเดินมานั่งบนโซฟาหนังริมสระ มือน้อยเอื้อมไปหยิบคุกกี้รสอัลมอนด์มาคาบไว้ด้วยริมฝีปากสีชมพูเรียวบาง

ใบหน้าเล็กๆเงยขึ้นมองหนุ่มใหญ่ "ยังไม่ได้กินค่ะ"

"อื่ม เดี๋ยวสั่งอาหารมาให้" มาเฟียหนุ่มเอ่ยแล้วนั่งลงข้างๆเด็กสาว พร้อมกับถอดเสื้อคลุมชุ่มน้ำออกมาคลุมบ่าเด็กสาววัยแรกแย้ม

"วันนี้หนูครบสิบแปดแล้วสินะ เอาเอกสารมาด้วยไหม" เสียงดุๆที่คุ้นหูเอ่ยกับพริ๊งพันดาว

"เอามาค่ะ" เด็กหญิงตอบพร้อมกับก้มลงไปล้วงกระเป๋าหนังแบรนด์เนมใบเล็กที่สะพายบ่าซ้าย

ฟุ่บ! มือน้อยดึงใบผลการเรียนระดับชั้นม.6ออกมาชูตรงใบหน้าหล่อๆทางขวา

"คณิต สี่ วิทยาศาสตร์ สี่ อื่ม อังกฤษก็สี่" หนุ่มใหญ่อ่านกระดาษแผ่นขาวที่กำลังสั่นเทาด้วยมือเด็กสาวที่กำลังประหม่า

"พละทำไมได้แค่สาม" เสียงดุดันดังขึ้นพร้อมกับสีหน้าอำมหิตที่น่ากลัวผิดกับความหล่อเหลาในทีแรก

"ก็ ก็หนู"

"ทำไม พ่อถามว่าทำไม" เรวตะละสายตาจากแผ่นกระดาษ พร้อมทั้งหันซ้ายมาตะคอกใส่ใบหน้าอันเรียวเล็ก

"หนูไม่ค่อยแข็งแรงนี่คะ" เสียงสั่นเครือ

"ถึงแแม่เธอจะตายไปแต่ฉันเลี้ยงเธอมาอย่างดิบดี อยากได้อะไรก็หาให้"

"ทำไมเรื่องพละแค่นี้ถึงไม่ได้เกรดสี่"

หนุ่มใหญ่ตะคอกคอเป็นเอ็น ใบหน้าหล่อเหลาแดงก่ำ ลมปากกระแทกผมหน้าม้าเด็กหญิงปลิวไหว

กร่อด! พริ๊งขบฟันตัวเองเสียงดัง ขณะที่สั่นแต่ก็ยังสบตาสู้คุณพ่อเลี้ยงใจโหด

"คิดว่าจะให้หนูได้อย่างใจทุกอย่างเพื่อลบปมด้อยคุณพ่อเหรอ"

"คุณพ่อทำเรื่องเลวๆมาตลอดแต่จะให้หนูเป็นคนดีเลิศเนี่ยนะ"

"ตอนเรียนพ่อคงสอบตกหมดเลยหวังจะส่งให้หนูเรียนได้สี่ทุกวิชาเพียงเพื่อจะได้ภูมิใจในตัวเองสินะ"

"คุณมันบ้า บ้า ๆ ๆ หนูไม่เอาแล้ว หนูไม่อยู่กับคุณพ่อแล้ว"

เด็กสาวด่าจบก็ยกสองมือเล็กๆปิดหน้าตัวเอง

ฮือ! ๆ ๆ ๆ ใบหน้าสวยแดงช้ำ น้ำตาหยาดลอดง่ามนิ้วมือลงมาตกบนขาอ่อนที่เล็กเรียว ชายกระโปรงจีบเปิดร่นด้วยแรงลมยามเช้าตรู่

"จะไปไหนพริ๊ง ตราบใดที่ฉันยังไม่ได้เซ็นใบนี้ฉันก็ยังเป็นผู้ปกครองของเธอโดยกฎหมาย" ชายหนุ่มเอ่ยเบาลงแต่น้ำเสียงเย็นยะเยือก มือถือกระดาษที่เลขาสาวเพิ่งวิ่งมายื่นให้

"ฮือ! ๆ ๆ หนูไม่อยากอยู่แล้ว หนูอยากออกไปอยู่หอ หนูไม่อยากต้องทำดีเลิศเพื่อคุณอีกแล้วหนูเหนื่อย"

ฟูวส์! เสียงถอนหายใจแรงดังอยู่ข้างแก้มขาว

มือใหญ่ยกขึ้นมาลูบกระหม่อมน้อยเบาๆ

"พ่อขอโทษ ขอโทษนะ" น้ำเสียงเย็นชาเปลี่ยนเป็นอบอุ่นพิลึกพิลั่น

ความร้อนผ่าวจากอุ้งมือหยาบใหญ่แผ่ลงบนหัวเด็กสาว รู้สึกราวกับดอกไม้แห้งใกล้ตายที่เพิ่งได้รับน้ำฝน

หัวใจดวงน้อยที่เจ็บปวดพอจะรู้สึกดีขึ้นมาบ้างเมื่อถูกพ่อเลี้ยงเห็นอกเห็นใจ

ฮือ! ๆ ๆ มือใหญ่อีกข้างแกะดึงสองมือเล็กๆออกจากหน้าที่เลอะน้ำตาจนชุ่ม จมูกจิ้มลิ้มแดงช้ำเมื่อโดนนิ้วมือใหญ่ปาดน้ำมูกออกไป

แก้มขาวโดนลูบด้วยฝ่ามือหยาบสาก น้ำตาแห้งเป็นคราบใสสะท้อนกับแสงแดดบนหน้าเล็กๆ

"เรื่องเรียนหนูเก่งแล้วหละ พ่อขอโทษที่กดดันหนูเกินไปนะ พอดีเพิ่งรู้ตัว"

"ค่ะ" เด็กหญิงพยักหน้าคอตก

"เรื่องพละก็ช่างมันเนอะ"

"ค่ะ" เด็กหญิงยืดออกหายใจเข้าปอด

"เอาเป็นว่าพรุ่งนี้มาเรียนเทควันโดนะ"

"หนูจะได้แข็งแรง"

"ต่อจากนั้นก็ฟันดาบและยิงปืน"

"ห๊ะ" พริ๊งพันดาวอ้าปากหว๋อ ขณะเดียวกันหนุ่มใหญ่ก็ลุกยืนแบบไม่รอฟังคำตอบ เค้าเดินไปยืนหน้าลิฟท์เพื่อจะลงไปชั้นล่าง

ตุ๊บ! ๆ ๆ เลขาสาวสวยสองนางรีบหอบชุดสูทสีเทาวิ่งตามไปหาเจ้านายอย่างเร็วจี๋

"สั่งอาหารให้หนูพริ๊งด้วยนะ" เสียงดุๆแว่วมาจากหน้าลิฟท์ ตามด้วยเสียงสองสาว

"ค่ะท่าน"

"ค่ะนายท่าน"

อ่านต่อ
img ไปดูความคิดเห็นเพิ่มเติมที่แอป
ดาวน์โหลดแอป
icon APP STORE
icon GOOGLE PLAY