หล่อนชื่อไลลา - ไลลา สาวสวยที่ใช้ชีวิตอิสระ สุดเหวี่ยงกับความรักและความใคร่ ทั้งที่ใจจริงนั้นเธอโหยหาความรักมาตลอด และหวังว่าวันหนึ่ง ชีวิตเธอจะเจอคนที่ใช่!!
หล่อนชื่อไลลา - ไลลา สาวสวยที่ใช้ชีวิตอิสระ สุดเหวี่ยงกับความรักและความใคร่ ทั้งที่ใจจริงนั้นเธอโหยหาความรักมาตลอด และหวังว่าวันหนึ่ง ชีวิตเธอจะเจอคนที่ใช่!!
ผู้หญิงสาวผมยาวหยักศก แววตาเจ้าเล่ห์ระยิบระยับ จมูกโด่งสวยรับกับริมฝีปากหยักยิ้มอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าจะแย้มให้เห็นไรฟันหรือไม่ก็ตาม รูปร่างของหล่อนสูงโปร่ง หน้าอกอวบตั้ง เอวคอดกิ่ว สะโพกผายกลมกลึง ต้นขาหนั่นแน่นเรียวยาวไร้ไขมัน ยามเมื่อหล่อนเดินยักสะโพกและโปรยยิ้ม ใครต่อใครต่างก็เหลียวหลังมอง ทุกคนเรียกหล่อนว่า
“ไลลา”
ไลลาเป็นผลผลิตของลูกครึ่งอเมริกัน แม่เป็นไทยอีสานที่เรียกลูกสาวตัวเองว่า “อิหล้า” ซึ่งแปลว่าลูกคนสุดท้าย ไลลาเกิดในแผ่นดินอีสาน มีพี่ชายเป็นนิโกรบ้าง เป็นแขกบ้าง แต่หล่อนโชคดีที่มีพ่อเป็นอเมริกันจึงทำให้หล่อนมีรูปร่างสูงโปร่งทรงฝรั่งที่อร้าอร่ามไปด้วยเนื้อนมไข่ และใครๆ ก็ชอบผิวขาวเหมือนหยวกของหล่อน
อาชีพของหล่อนคือพนักงานต้อนรับฝ่ายหน้าของโรงแรมชั้นนำ ด้วยเรือนร่างที่สูงโปร่ง สัดส่วนขนาด 33-23-34 ประกอบกับการชอบแต่งตัวเซ็กซี่ นุ่งสั้น รัดรูป ดังนั้นหล่อนจึงตกเป็นเป้าสายตาของบรรดาหนุ่มๆ แก่ ๆ หลากหลายวัยที่เข้ามาใช้บริการในโรงแรม
ไลลามักถูกวางกะทำงานในช่วงกลางคืน เพราะหล่อนโสดและไม่มีภาระใดๆ เพื่อนๆ ที่มีแฟน หรือรุ่นพี่ๆ ที่มีครอบครัวแล้ว มักจะไหว้วานหรือขอแลกเปลี่ยนกะทำงานกับหล่อนอยู่บ่อยๆ ซึ่งไลลาก็ไม่เคยปฏิเสธ ทำให้เพื่อนร่วมงานเอ็นดูไลลา โดยเฉพาะเพื่อนร่วมงานชายที่มักจะแวะเวียนมาขายขนมจีบให้กับไลลาอยู่เสมอ แต่สุดท้ายทุกคนก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับ “เมฆ” ผู้จัดการหนุ่มใหญ่วัยใกล้ 40 ปี
เมฆถูกเลื่อนเป็นผู้จัดการโรงแรม เพราะทำงานมาอย่างยาวนานและรู้กิจการของโรงแรมมาเป็นอย่างดี เขามีใบหน้าที่หล่อเข้ม อารมณ์ดี คารมจัดจ้าน ที่สำคัญเซ็กส์จัด จึงมักมีสาวๆ แวะเวียนมาให้เขาเชือดอยู่เสมอ มีแต่เพียงไลลาเท่านั้น....ที่เขายังไม่เผด็จศึกเสียที
แรกนั้น เมฆนั้นแอบเหล่ไลลามานานแล้ว ตั้งแต่เธอเรียนจบแล้วมาสมัครงานเป็นพนักงานต้อนรับใหม่ๆ เขารับเธอเข้าทำงานแทบจะทันที และลงมือจีบหญิงสาวอย่างละมุนละม่อมโดยไม่ให้เธอรู้ตัว ทว่า...พนักงานทั้งโรงแรมรู้กันหมด เขาจึงไม่มีคู่แข่ง เมฆรู้ว่าสาวสวยอย่างไลลานั้นเร่าร้อน คู่แข่งของเขาไม่ใช่พนักงานในโรงแรม
แต่เป็นเพื่อนๆ ที่ร่วมเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน แต่อาจจะเป็นด้วยเหตุผลทางเศรษฐกิจกระมัง ที่ทำไลลาใจอ่อนยอมรับเมฆเป็นแฟนด้วย แต่ถึงกระนั้นก็ดูเหมือนว่าไลลายังสนุกกับการหลอกล่อชายหนุ่ม เพราะเธอมักชอบทำอะไรให้เป็นจุดสนใจเสมอ เช่นการนุ่งกระโปรงสั้นๆ รัดๆ โชว์เรียวขาที่ขาวเนียนให้หนุ่ม บ้ากามทั้งหลายแอบมอง
เมื่อเมฆกับไลลาเริ่มคบหากันอย่างเปิดเผย เขามักจะแวะมารับหล่อนไปทานอาหารด้วยกัน กลับบ้านพร้อมกัน แต่ไลลาก็ใจแข็งที่จะไม่ให้เมฆล่วงเกินอะไรหล่อนได้ โดยหล่อนให้เหตุผลว่าหล่อนยังไม่พร้อม และต้องการให้เมฆมาสู่ขอเสียก่อน เสือผู้หญิงอย่างเมฆไม่ดันทุรังเพราะกลัวว่าเหยื่อจะตื่น เขาจึงค่อยๆ ตะล่อมหญิงสาวทีละนิดทีละน้อย เริ่มจากการจับมือ แล้วเลื่อนมาเป็นกอดจูบลูบคลำกัน แต่ทำได้ก็เพียงภายนอกเท่านั้น
ความรักของไลลากับเมฆดำเนินเรื่อยมาจนกระทั่งวันหนึ่ง วันที่ผู้ชายอีกคนได้ก้าวมาเข้ามาในชีวิตของไลลา หล่อนได้รู้จักกับมันจากเหตุการณ์ในวันหนึ่งที่หล่อนได้บังเอิญเจอมันคนนี้ กำลังแอบเล่นจ้ำจี้กับนักศึกษาฝึกงานอย่างถึงพริกถึงขิงที่ห้องเก็บของ ลีลาของมันทำเอาไลลาถึงกับขาสั่นและวาบหวามที่ซอกขาอย่างประหลาด นับจากวันนั้น ไลลาจึงมักจะแอบย่องมาแอบดูกิจกามของมันอยู่เสมอๆ จนสืบรู้ได้ว่ามันชื่อ “กล้า”
นายกล้าเป็นหนุ่มหัวหน้า รปภ. ที่ล่ำบึก เรือนร่างเต็มไปด้วยมัดกล้าม มันมีอาชีพเสริมด้วยการเป็นเทรนเนอร์ สถานภาพของมันเป็นพ่อหม้ายหมาดๆ ที่เนื้อหอมสุดๆ เพราะเป็นที่เลื่องลือในความถึกทนของกามกรีฑา เพราะอดีตเมียๆ ที่เคยทำงานในโรงแรมต่างก็นำมาเม้าท์มอยอย่างสนุกสนาน สุดท้ายก็มีเรื่องตบตีกันเพราะเล่าไปเล่ามากลายเป็นว่ามีผัวคนเดียวกันคือ ไอ้กล้า
ขณะที่ไลลาไปแอบดูกามกรีฑาของมัน มันเองก็ใช่ว่าจะไม่รู้ ว่ามีใครบางคนแอบดูอยู่ มันไม่ห้าม ไม่กระโตกกระตาก เพราะรอจังหวะอยู่เช่นกัน และเมื่อถึงเวลาอันเหมาะสมในวันหนึ่ง มันจึงวางแผนจับสาวปริศนาด้วยการแสร้งเลื่อนนัดเด็กนักศึกษาฝึกงาน แล้วมาแอบอยู่ในมุมมืดของห้องพร้อมจับตามองหญิงสาวคนนั้นอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง แล้วก็เป็นไลลาที่เดินเข้ามาติดบ่วงมันอย่างจัง
“คุณไลลาเข้ามาที่นี่ทำไมหรือครับ”
เสียงทักเบาๆ แต่ทำให้หล่อนสะดุ้งสุดตัว
“นายกล้า!”
“ไม่ต้องตกใจหรอกครับ...ผมไม่ทำอะไรคุณหรอก ถ้าคุณไม่เต็มใจ อันที่จริง...ผมก็แปลกใจเหมือนกันนะครับที่เป็นคุณ”
“อะไรนะคะ?”
“หึๆ แล้วคุณมาที่นี่ทำไมล่ะครับ”
มันถามด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนเดินเข้าหาหล่อน ไลลาขยับถอยหลังระแวง หัวใจเต้นระรัว
“ฉันเข้ามาหาของ”
“หาอะไรล่ะครับ”
“เอ่อ....”
หล่อนลังเล และพยายามหาทางออกให้ตัวเอง ทันใดนั้นเสียงเรียกไลลาดังขึ้นจากทางเดิน
“ไลลา...ไลลา”
“ฉันขอตัวก่อนก็แล้วกัน”
ไลลาได้ทีขยับตัวจะออกจากห้องเก็บของ ทว่ามันคว้าข้อมือเธอเหนี่ยวเข้าหาตัวมันทันที
“อุ๊ย...”
ทรวงอกอวบพุ่ง เข้าหาอกแกร่ง มันรัดร่างหล่อนไว้ราวกับงูเหลือม
“ผมรู้นะครับว่าคุณแอบดูผมทำอะไร”
“ฉันไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น”
ซีรีย์รักต่างวัย เรื่องของความรักที่ไม่อาจหักห้าม แม้วัยต่างกันแต่หัวใจเร่าร้อนอยู่ด้วยกัน เสน่หาหญ้าอ่อน: มีนา หรือมีน สาวน้อยวัย 19 ต้องเข้าไปพัวพันธุรกิจของเหมืองนิลดีที่มี อรรคพล หนุ่มใหญ่ใจดีเป็นเจ้าของ เมื่อญาติของเธอทุจริต เธอจึงถูกใช้เป็นเครื่องมือ แต่จะเป็นไรไปล่ะ เมื่อเธอก็ยินยอมพร้อมใจอยู่แล้ว เสน่หาโคแก่: พฆัคฆ์หรือเสือ นักธุรกิจพันล้าน หนีรักเข้าป่า จนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ถ้าไม่ได้ชาวบ้านและเด็กสาวที่ชื่อ แป้งร่ำช่วยเอาไว้ และนั่นเป็นที่มาของโคแก่ที่เล็งหญ้าอ่อนไว้
ซีรีย์พ่อเลี้ยง สองเรื่องราว สองคู่ ระหว่างพ่อเลี้ยงที่แตกต่างความคิดกันอย่างสิ้นเชิง แต่มีสิ่งหนึ่งที่พวกเขาเหมือนกันคือความรักให้คนที่ชื่อว่าเป็นลูกเลี้ยง จำเลยพ่อเลี้ยง /พฤศตะวัน - เมื่อหญิงสาวต้องกลายเป็นเครื่องมือการติดตามแม่ของเธอ จากชายหนุ่มที่เคยรักแม่ แต่...เสน่ห์ของจำเลยอย่างเธอ พ่อเลี้ยงหรือจะอดใจไหว พ่อเลี้ยงบำเรอรัก/ พฤศตะวัน - วิชนี เดินทางกลับมาจากต่างประเทศ เพื่อทวงมรดกของแม่คืนจากพ่อเลี้ยง ทว่า พ่อเลี้ยงที่เธอนึกเกลียดเขามาตลอดนั้นว่าแย่งแม่ของเธอไปจากพ่อ กลับกลายเป็นแค่ตัวหลอก และเป็นผู้ปกป้องเธอมาตลอด
ซีรีย์ดอกไม้สวาท ความแตกต่างคือความงาม ดอกไม้ 2 ชนิดที่ใช้ชีวิตแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เกสรดอกชู้ /พันตะวัน - ธีธัช หนุ่มหล่อผู้มีความสามารถกลับมาเมืองไทยกะทันหัน หลังจากแม่เสียชีวิต ต้นเหตุมาจากแม่ลูกคู่หนึ่ง ซึ่งเขาจะต้องเอาคืนให้ได้ และอันดาคือเหยื่อในความแค้นครั้งนี้ ผกากลีบทอง /พันตะวัน - บุหงาและอาทิตย์ ต้องแต่งงานตามความต้องการของผู้ใหญ่ แต่เส้นทางความรักของคนทั้งคู่ ต่างมีสิ่งที่ต้องปกปิดกันและกัน บุหงาสาวสวยเสนห์แรงจึงต้องเผชิญเรื่องรักในทิศทางที่เธอไม่อาจควบคุม
ซีรีย์บาป 2 เรื่อง 2 รส กับความรักที่ปนเปไปด้วยความใคร่และความรู้สึกผิด บาปหวาน / พฤศตะวัน - ผิดไหม? ที่เธอรักพ่อเลี้ยง สามีใหม่ของแม่ที่ตายไปนานแล้ว แต่เธอจะทำอย่างไรดี ในเมื่อพ่อเลี้ยงของเธอ ยังคงรักแม่ของเธอโดยไม่มีทีท่าว่าจะลืม บาปสวาท /พันตะวัน - เมื่อความใคร่เข้ายึดครองการใช้ชีวิต คู่แต่งงานที่ต่างก็หมดรักกัน จึงต้องหาทางออกเพื่อให้ตัวเองสมประโยชน์
มนตราพญามาร - บ้านไร่ตะวันฉายของตฤณพบ ต้องต้อนรับผู้หญิง 2 คน คือ ไอรดา และปิยฉัตร ทั้งคู่ มีคำถามต่อเขาถึงเรื่องราวในอดีตที่น่าสงสัย แต่ตฤณภพก็ใช้ความใคร่ปะปนไปกับความรักจนสยบเด็กสาวทั้งคู่ได้
ไฟปรารถนา เพลิงอาวุธ - อาวุธ เศรษฐีเจ้าของบ่อนคาสิโนและรีสอร์ตหรูบนเกาะส่วนตัว จำต้องยอมรับ แองจี้ หลานสาวของลูกจ้างคนเก่าแก่เข้ามาทำงานในอาณาจักรของเขาโดยไม่เต็มใจนัก เพราะทันทีที่เห็นหน้าเธอ เขาก็รู้ทันทีว่า เขาจะไม่เป็นสมภารกินไก่วัดเด็ดขาด แต่เขาจะทำได้หรือ?
ลี่สิงหยวนมีอาการเสพติดเซ็กส์กำเริบเป็นครั้งแรก แล้วก็เผลอมีอะไรกับเจียงหว่านหนิงโดยไม่รู้ตัว ตลอดสามปีหลังจากนั้น เขาไม่เคยเอ่ยปากสารภาพรัก แต่กลับหลงใหลในร่างกายของเธออย่างถอนตัวไม่ขึ้น เจียงหว่านหนิงคิดว่าเมื่อเวลาผ่านไปนานพอ จะสามารถละลายหัวใจของเขาได้ แต่สิ่งที่ได้รับกลับมา คือข่าวว่าเขากำลังคบกับรุ่นน้องผู้หญิงคนหนึ่ง “ตามจีบเธอมาตั้งนาน ในที่สุดเธอก็ยอมเป็นแฟนฉันสักที” ชายหนุ่มมองเข้าไปในดวงตาของเธอแล้วพูดว่า “จากนี้ไปเราอย่าติดต่อกันอีกเลย” หลังจากนั้น เจียงหว่านหนิงก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ตามที่เขาต้องการ แต่ลี่สิงหยวนกลับเสียใจ แล้วออกตามหาเธอไปทั่วอย่างคนเสียสติ ชายหนุ่มคุกเข่าลงตรงหน้าเธออย่างต่ำต้อย วิงวอนว่า “หว่านหนิง กลับมาอยู่ข้าง ๆ ฉันได้ไหม?”
“รุ้ง...” เห็นสายตาวิงวอนของเขา สายรุ้งก็อดยอกย้อนไม่ได้...นับว่าเป็นครั้งแรกที่หล่อนใช้สุ้มเสียงประชดประชัน และเคียดขึ้งเช่นนี้ “ทำไมคะ? พี่กรไม่อยากหย่าเพราะยังกอบโกยไม่พองั้นเหรอคะ?!” “รุ้ง!” เขาอุทานเรียกหล่อนอย่างตกใจไม่น้อยกับถ้อยคำที่เปล่งออกมาจากเรียวปากอิ่มเต็ม “พี่กรจะเอาอะไรจากรุ้งอีก! รุ้งไม่มีอะไรจะให้ ไม่อยากให้แล้ว!” สายรุ้งสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อสามีกระชากกระเป๋าจากมือของหล่อนแล้วโยนไปส่งๆ มันกระแทกกับผนังก่อนเสื้อผ้าบางชุดในกระเป๋าจะร่วงหล่นลงมากระจัดกระจาย
ในวันครบรอบแต่งงาน เหวินซือถูกเมียน้อยของสามีวางยาและไปมีอะไรกับคนแปลกหน้า เธอสูญเสียความบริสุทธิ์ไป แต่เมียน้อยคนนั้นกลับตั้งท้องลูกของสามี ภายใต้ความกดดันต่างๆ เหวินซื่อสูญรู้สึกสิ้นหวังและตัดสินใจหย่า แต่สามีของเธอกลับไม่แยแสโดยคิดว่าเธอกำลังเล่นลูกไม้อยู่ หลังจากการหย่ากัน เหวินซือกลายเป็นจิตรกรที่มีชื่อเสียงและมีผู้ชายนับไม่ถ้วนที่ตามจีบเธอ อดีตสามีไม่ยอมและขอคืนดีไปถึงที่ จากนั้นก็ว่า เธออยู่ในอ้อมแขนของคนใหญคนโตคนหนึ่ง และชายคนนั้นก็พูดอย่างสงบว่า "ดูให้ดี นี่คือพี่สะใภ้ของนาย"
เมื่อนางย้อนยุคกลายเป็นพระชายาคังที่ถูกขังอยู่ในโรงขังคนบ้า เพิ่งมาถึงฉินเซิงก็กำจัดคนสองคนที่ต้องการทำร้ายนาง นางบุกเข้าไปในงานแต่งงานของคู่รักชั่วชาสองคนนั้นในชุดแดง นางหยิ่งผยองและยั่วยุ ทำให้ชายชั่วโกรธจนกัดฟันแน่นแต่กลับทำอะไรไม่ได้ และหญิงร้ายนั้นก็เกลียดชังอย่างมากทว่าเอาคืนไม่ได้ ท่านอ๋องจิ้นได้เห็นสถานการณ์ทั้งหมดนี้ เขาโค้งงอริมฝีปาก สตรีนางนี้ช่างแตกต่างจากคนอื่นจริงๆ ถูกใจเหลือเกิน เขาจะเอาชนะใจนางและให้ชีวิตที่ดีแกนาง
ผมต้องทำงานนอกเวลาทุกวันเพื่อหารายได้ประคองชีวิตและจ่ายค่าเรียนมหาวิทยาลัยด้วยตัวเอง เนื่องจากฐานะครอบครัวยากจนและไม่สามารถส่งเสียผมเข้ามหาวิทยาลัยได้ และตอนเรียนที่มหาวิทยาลัย ผมก็ได้พบกับเธอ-สาวแสนสวยที่หนุ่มๆ ทุกคนในชั้นเรียนต่างก็ใฝ่ฝันถึง ไม่เว้นแม้แต่ผมเอง แต่ผมก็รู้ตัวดีว่าตัวเองไม่คู่ควรกับเธอ ถึงอย่างนั้นก็ตาม ผมก็รวบรวมความกล้าสารภาพกับเธอจนได้ สุดท้ายผมนึกไม่ถึงว่าเธอจะยอมตกลงเป็นแฟนกับผม เธอบอกกับผมว่าอยากได้ของขวัญเป็นไอโฟนรุ่นล่าสุด ผมก็ไปรับงานซักเสื้อผ้าให้เพื่อนร่วมชั้นเรียนเพื่อพยายามเก็บเงินซื้อให้เธอจนได้ และในที่สุดหนึ่งเดือนต่อมา ผมก็ซื้อมาได้จริง ๆ แต่ขณะที่ผมกำลังห่อของขวัญเพื่อนำไปมอบให้เธอ ก็พบว่าเธอกำลังมีอะไรกับหัวหน้าทีมฟุตบอลในห้องล็อกเกอร์ เธอเหมือนเปลี่ยนเป็นอีกคนหนึ่งซึ่งผมไม่เคยรู้จักเลย เธอหัวเราะเยาะความโง่เขลาของผม เหยียดหยามศักดิ์ศรีของผม ปล่อยให้เขาซึ่งตอนนี้ได้กลายเป็นแฟนใหม่ของเธอไปแล้ว ทุบตีผม ผมนอนเจ็บอยู่บนพื้นอย่างสิ้นหวัง ต่อมา จู่ ๆ ผมก็ได้รับโทรศัพท์จากพ่อ ตั้งแต่วันนั้น ชีวิตของผมก็ได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างกับหนัามือเป็นหลังมือ ใครจะไปรู้ว่า ผมเป็นลูกชายของมหาเศรษฐี
ในชีวิตนี้ไม่เคยคิดมาก่อนว่าตัวเองจะต้องมีความสัมพันธ์กับผู้ชายสองคนในคราเดียว ยิ่งฉันหนี พวกเขาก็ยิ่งตาม! “ไอ้พระรามมันเคยทำกับน้องกูแบบไหน กูก็จะทำกับน้องมันแบบนั้นแหละ!” ปึง! ไดมอนด์วางแก้วเหล้ากระทบกับโต๊ะกระเบื้องอย่างแรงเพื่อระบายความรู้สึก เมื่อนึกย้อนไปยังเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีต “กูขอเวลาสองเดือน กูจะปิดจ๊อบน้องมันให้ได้” “สองเดือนเลยหรอวะ ระดับคุณไดมอนด์แค่เดือนเดียวก็พอมั้ง?” “ไม่มีปัญหา เดือนเดียวก็เดือนเดียวสิวะ” “แล้วมึงอ่ะไอ้ดิน เห็นด้วยกับไอ้มอนด์หรือเปล่า?” เพื่อนชายในกลุ่มหันไปถามแผ่นดินที่เอาแต่นั่งกอดอกเงียบตั้งแต่มาถึง “เอาดิ! ช่วงนี้กูว่าง ไม่มีอะไรทำ” แผ่นดินแบบไม่ใส่ใจมากนัก “ใครที่ปิดจ๊อบยัยนั่นได้ก่อนเป็นฝ่ายชนะ ตกลงไหม?” ไดมอนด์หันไปกอดคอแผ่นดินที่นั่งอยู่ข้างๆ ก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากด้วยความเย้ยหยัน “ชนะแล้วได้อะไร?” “สามล้าน!” “กูขอห้าล้าน!” แผ่นดินต่อรองพร้อมกับหันไปจ้องหน้าเพื่อนชาย “ถ้าไม่ได้ห้าล้านก็ไม่เล่น เสียเวลา!” สิ้นประโยคนั้นเขาก็หยัดตัวลุกขึ้น แต่ถูกไดมอนด์คว้าแขนเอาไว้เสียก่อน “ได้ดิ! ไม่มีปัญหา ห้าล้านก็ห้าล้าน”
© 2018-now MeghaBook
บนสุด
GOOGLE PLAY