เพราะความผูกพันที่มีมาตั้งแต่เกิด ทำให้หทัยชนกไม่อาจหักห้ามความรักที่มีต่ออาหมอสิงได้อีกต่อไป และแม้รักนี้พ่อจะไม่ปลื้ม แต่หญิงสาวจะขอฝ่าฟันและไม่มีทางยอมแพ้ให้อุปสรรคในครั้งนี้เด็ดขาด
เพราะความผูกพันที่มีมาตั้งแต่เกิด ทำให้หทัยชนกไม่อาจหักห้ามความรักที่มีต่ออาหมอสิงได้อีกต่อไป และแม้รักนี้พ่อจะไม่ปลื้ม แต่หญิงสาวจะขอฝ่าฟันและไม่มีทางยอมแพ้ให้อุปสรรคในครั้งนี้เด็ดขาด
"ไข่มุก แกจะทำอย่างนี้จริง ๆ เหรอ ถ้าคุณพ่อรู้ แกโดนตีตูดลายแน่ ๆ " ใบหม่อน หรือ สุนิสา บุญญารัตน์ เอ่ยห้ามฉันออกมา สีหน้าเธอหวาดหวั่นอย่างเห็นได้ชัด ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม ใบหม่อนถึงได้ขี้กลัวนักก็ไม่รู้
"โอ๊ย!..จิ๊..แกอย่ากลัวได้ไหมใบหม่อน ถ้าไม่ทำอย่างนี้ ชาตินี้ฉันก็ไม่มีแฟนสักที " ฉันหันไปจิ๊ปากให้พี่สาวบุญธรรม แต่ฉันจะไม่เรียกมันว่าพี่หรอก เพราะว่าใบหม่อนมันแก่กว่าฉันแค่ สามสี่เดือนเองมั้ง เอาเป็นว่ามันเป็นทั้งพี่และเพื่อนฉันนั่นแหละ
"คนมาจีบแกเยอะแยะ แกก็เลือกสักคนสิ" ใช่ค่ะที่มหาวิทยาลัยที่เราเรียนอยู่น่ะ คนมาจีบฉันเยอะมาก แต่แล้วยังไงล่ะ ในเมื่อหัวใจฉันน่ะ มีแต่ตาแก่ขี้บ่นอยู่เต็มหัวใจ เมื่อก่อนอาสิง หรือคุณหมอสิงโต ก็ไม่ได้ขี้บ่นขนาดนี้หรอกนะ แต่ไม่รู้ทำไมตั้งแต่ฉันขึ้นมหาวิทยาลัยอาสิงถึงได้ขี้บ่นขนาดนี้
"ไม่เอา ฉันจะเอาอาสิงคนเดียวเท่านั้น"
นั่นคือบทสนทนาของฉันกับยัยใบหม่อน พี่สาวคนละสายเลือดของฉันเอง ใบหม่อนเป็นลูกสาวแฟนเก่าคุณพ่อฉันน่ะ แต่ว่าใบหม่อนมาอยู่กับฉันตั้งแต่เธออายุได้สามสี่เดือนมั้ง ฉันก็จำไม่ได้แล้วล่ะ แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา ปัญหาของฉันมันอยู่ตรงนี้ต่างหาก ฉันกำลังเลือกชุดที่จะใส่ไปเป็นของขวัญวันเกิดอาสิงที่จะมีขึ้นในตอนเย็นนี้ต่างหาก และงานนี้ฉันทุ่มไม่อั้นบอกเลย
23.45 น.
"อาเสือไม่พลาดแน่นะคะ ไข่มุกกลัวจริง ๆ นะ" ฉันมองซ้ายมองขวาอย่างหวาดระแวง
"ไม่พลาด ไข่มุกลงไปในกล่องได้แล้วเชื่ออาสิ เฮียสิงกำลังจะถึงบ้านแล้วนะ" อาเสือ น้องชายของอาสิงพยายามจะยัดฉันลงไปในกล่อง สี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ ที่พวกเราช่วยกันลากมาไว้ในห้องนอนของอาสิง วันนี้อาเสือล่อลวงอาสิงมานอนที่คลับน่ะ อาเสือเป็นเจ้าของคลับดังนะบอกเลย
"ใบหม่อน แกบอกคุณพ่อแล้วใช่ไหมว่าเราจะนอนคอนโดกันน่ะคืนนี้" ฉันหันไปถามย้ำกับใบหม่อนมันอีกที เพราะวันนี้ฉันขอคุณพ่อนอนที่คอนโด คอนโดของฉันกับใบหม่อน ใกล้กับมหาวิทยาลัยน่ะ จริง ๆ คุณพ่อจะไม่ยอมหรอก แต่ฉันบังคับให้ใบหม่อนมันช่วยพูดไง ก็เลยสำเร็จไปด้วยดี
"เออ..บอกแล้ว แต่เพิร์ลแกคิดดี ๆ อีกรอบดีไหม ถ้าอาสิงไม่เล่นด้วยแล้วไปบอกคุณพ่อ ไม่ใช่แค่แกที่จะโดน ฉันก็น่าจะโดนไปด้วย" ใบหม่อนแสดงสีหน้าหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งฉันไม่เข้าใจมันจะกลัวทำไม คุณพ่อไม่เคยตีมันเลยสักตุบ เฮ่อะ!
"นั่นนะสิคะพี่เปรมก็เห็นด้วยกับใบหม่อน" พี่เปรม แฟนภรรยาสาวของอาเสือเอ่ยห้ามออกมาเหมือนที่ใบหม่อนมันห้ามนั่นแหละ
"พอแล้ว ตัดสินใจแล้วก็ลุยเลย เอ้า ลงไปได้แล้ว อาเสือจะปิดกล่องแล้ว" อาเสือหันไปมองนาฬิกาและตัดบทออกมา เพราะมันใกล้จะถึงเวลาที่อาสิงจะกลับมาแล้ว
ฉันลงไปอยู่ในกล่องตามที่นัดแนะกันเอาไว้ อาเสือก็ปิดกล่องลงทันที ความมืดเข้าปกคลุมไปทั้งกล่อง ทั้งมืดและเงียบมีแค่เพียงเสียงเข็มนาฬิกา และหัวใจของฉันเท่านั้นที่เต้นแรง เอาละหลังจากนาทีต่อไปนี้ฉันจะบอกลาเวอร์จิ้นสุดที่รักของฉันสักที
ฉันวางแผนมานานมาก และวันนี้เป็นวันเกิดอาสิงผู้ชายที่ฉันรักที่สุด และฉันจะมองของขวัญที่อาสิงจะไม่มีวันลืมอย่างเด็ดขาด
แกร๊ก!!!
เสียงลูกบิดหมุนเปิดออกมา และตามด้วยความสว่างของหลอดไฟ พร้อมด้วยหัวใจฉันที่มันเต้นอย่างห้ามไม่อยู่ อีกนิดเดียวเท่านั้น หึหึ
"กล่องของขวัญอะไรวะ ไอ้เสือ ไอ้เสือโว้ย" เสียงอาสิงตะโกนเรียกอาเสือเสียงดัง ฉันงี้ฉันยิ้มอยู่ในกล่องอย่างระทึก
"อะไรเฮีย เรียกทำไมเสือจะนอนแล้ว" สักพักก็ได้ยินเสียงอาเสือแว่ว ๆ เข้ามา น่าจะอยู่ที่หน้าห้อง
"กล่องอะไรของใครวะ ทำไมมาอยู่ในห้องเฮีย"
"อยู่ในห้องเฮีย ก็ของเฮียดิ จะเป็นของเสือได้ไง เมื่อตอนเย็นน้องเพิร์ลกับใบหม่อนเอามาฝากไว้ให้น่ะ" อาเสือบ้า ไปบอกแบบนั้นได้ยังไงกันเล่า เดี๋ยวจะอาสิงก็รู้กันพอดี
"ไข่มุกกับใบหม่อน เอามาให้ทำไม"
"วันเกิดเฮียไง สุขสันต์วันเกิดนะ มีความสุขสุด ๆ ไปเลยนะคร๊าบ" อาเสืออวยพรพร้อมกับหัวเราะเบา และฉันก็ได้ยินเสียงปิดประตูห้อง แสดงว่าอาเสือออกไปแล้ว
"ไอ้แสบเอาอะไรมาให้กัน" อิอิ อาสิงบ่นออกมาเบา ๆ แต่ฉันก็ยังได้ยินมันอยู่ดี และฉันก็ได้ยินกุกกักบนหัว ก่อนที่แสงสว่างจะค่อย ๆ คืบคลานเข้ามา
พรึบ!!!
"เซอร์ไพรส์ สุขสันต์วันเกิดค่ะอาสิง"
ทันทีที่ฝากล่องเปิดออก ฉันก็เด้งตัวขึ้นไป พร้อมกับกางมือออกอย่างน่ารัก อาสิงกวาดสายตามองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า เขาเบิกตาขึ้นมาก่อนตะโกนเรียกฉันเสียงดัง
"ไข่มุก ไอ้เด็กบ้า ชุดบ้าอะไรเนี่ย
ความทะเยอทะยานผลักดันให้นางปีนขึ้นสู่ตำแหน่งฮองเฮาทว่ายังมิทันจะได้เสวยสุข กลับถูกฮ่องเต้ผู้เป็นสวามีสวมข้อหากบฏวางลงบนศีรษะนาง เกิดใหม่คราวนี้นางไม่ขอเป็นฮองเฮาของฮ่องเต้สารเลวผู้นั้น ชีวิตนี้ที่ได้มาใหม่อีกครั้ง นางจะลิขิตเอง
เพื่อแคว้นนางเสียสละ เพื่อบิดานางกตัญญู จำใจรับสถานะพระชายาที่พระสวามีไม่ยินดี ได้ครองร่างกายแต่มิอาจได้ครองใจ เพราะมิอาจขัดขืนคำสั่งพระบิดา ฟางหลินจึงต้องอภิเษกกับองค์ชายต่างแคว้นเพื่อเชื่อมสัมพันธ์ ทว่าองค์ชายผู้นั้นกลับมีสตรีในดวงใจแล้ว เห็นทีชีวิตการแต่งงานของนางคงไม่พ้นต้องแบกรับความไม่เป็นธรรม
เพราะคำสัญญาของผู้ใหญ่ ทำให้ ศิรวิช จำใจต้องแต่งงานกับ สุทธิดา ชายหนุ่มทำทุกทางให้หญิงสาวทนไม่ไหว แต่เพราะความรักตั้งแต่แรกเจอ ทำให้สุทธิดาทนอยู่กับคนใจร้าย จนวันที่หญิงสาวทนไม่ไหวในวันที่สายไป ศิรวิชต้องเสียเธอไปพร้อมกับลูกแฝดที่เขาไม่เคยรับรู้
นพวรรณ ถูกบิดาและมารดาบังเกิดเกล้าที่ติดการพนันอย่างหนักขายหักหนี้ให้กับ คิม ซีวาน หนุ่มลูกครึ่งไทยเกาหลีเจ้าของบ่อนคาสิโนหรูย่านใจกลางเมือง หลังจากรู้จักกับซีวาน นพวรรณ จึงได้รู้ว่าการตกนรกทั้งเป็น มันคือยังไง ชายหนุ่มปฎิบัติกับหญิงสาวเยี่ยงทาส นพวรรณจะทนได้นานแค่ไหน เธอจะหนีจากขุมนรกนี้ได้อย่างไร
ต่ำศักดิ์ ไร้ค่าแล้วอย่างไร ในสายตาของนาง เขาคือยอดบุรุษผู้สง่างาม ความอัปยศที่เขาเคยได้รับ ความเจ็บช้ำที่เขาเคยต้องอดทน วันนี้นางจะทวงคืนให้เขาเอง "บุรุษของข้า ใครกล้าแตะต้องก็ลองดู"
ไม่คิดว่าการช่วยชีวิตบุรุษแปลกหน้ากลางป่าในวันนั้น จะย้อนกลับมาช่วยชีวิตนางในวันนี้ "บุญคุณช่วยชีวิต วันหน้าข้าจะชดใช้ให้" "เช่นนั้นก็ชดใช้เสียวันนี้... มาเป็นสามีของข้าเถิด" ------ เยี่ยนหลิง : หญิงสาวชาวบ้าน นางเกือบถูก บังคับให้แต่งงานกับบุตรชายหัวหน้าหมู่บ้าน เพื่อแลกกับยารักษาร่างกายให้พี่ใหญ่ แต่แล้วที่นางเก็บบุรุษแปลกหน้าได้ที่กลางป่า ชีวิตนางก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เซียวชินหย่วน : ซื่อจื่อจวนเซียวกั๋วกง ขึ้นเขามาเก็บสมุนไพร แต่ถูกลอบทำร้ายจนพลัดตกเขา โชคดีที่ได้เยี่ยนหลิงช่วยชีวิตเอาไว้
【สาวน้อยผู้มีความรักในใจกลายเป็นหญิงสาวที่มีสติปัญญา vs ซีอีโอผู้ตามรักอย่างบ้าคลั่ง】 ในปีที่ห้าของการแต่งงานแบบลับๆ ของเธอ เสิ่นจาวหนิงเห็นสามีของไปเปิดห้องที่โรงแรมกับรักแรกของเขากับตาตนเอง จากนั้นเธอเพิ่งรู้ว่าลี่เยี่ยนซิวแต่งงานกับเธอเพราะเธอดูคล้ายกับรักแรกของเขา เสิ่นจาวหนิงตายใจและหลอกให้ลี่เยี่ยนซิวเซ็นสัญญาหย่า หนึ่งเดือนต่อมา เธอประกาศต่อหน้าผู้คนว่า “ลี่เยี่ยนซิว ฉันไม่ต้องการคุณอีกแล้ว อให้คุณกับรักแรกของคุณจะอยู่ด้วยกันตลอดไป” ลี่เยี่ยนซิวกอดเธอพร้อมน้ำตาคลอเบ้า “เสิ่นจาวหนิง คุณเป็นคนที่เข้ามาหาผมก่อน แล้วตอนนี้คุณจะทิ้งผมง่ายๆ ได้ยังไง?” ****** หลังจากที่เสิ่นจาวหนิงหย่า งานของเธอไปได้ดีขึ้นเรื่อยๆ บริษัทก็เตรียมที่จะเข้าตลาดหลักทรัพย์ ในงานเลี้ยงฉลอง ลี่เยี่ยนซิวก็เข้าร่วมด้วย เขามองอดีตภรรยาที่จับมือผู้ชายอื่นด้วยความหึงหวงอย่างแรง ขณะที่เสิ่นจาวหนิงเตรียมเปลี่ยนชุด เขาก็ตรงเข้ามาหาเธอในห้องลองเสื้อ “ผู้ชายคนนั้นดีขนาดนั้นเลยเหรอ?” เสิ่นจาวหนิงถึงสังเกตเห็นว่าลี่เยี่ยนซิวร้องไห้แล้ว น้ำตาของเขาตกลงบนกระดูกไหปลาร้าของเธอและมันรู้สึกร้อนๆ “เสิ่นจาวหนิง ผมเสียใจแล้ว เราคืนดีกันได้ไหม?”
ในชาติก่อน ซูเยว่ซีถูกอวิ๋นถังยวี่ทำร้ายจนตาย ทำผิดต่อครอบครัวของท่านตา และตัวเองยังถูกทรมานจนตาย เกิดใหม่ครั้งนี้ นางตั้งใจจะจัดการกับพวกผู้ชายชั่วและหญิงเลวจัดการพ่อชั่ว เพื่อปกป้องแม่และครอบครัวของท่านตาให้ปลอดภัย พวกผู้ชายชั่วเข้ามาใกล้งั้นเหรอ นางจะใช้แผนให้เขาเสียชื่อเสียง หญิงตีสองหน้าเก่งชอบทำตัวอ่อนแองั้นเหรอ นางจะเปิดโปงธาตุแท้อีกฝ่ายและไล่นางออกจากจวนซู! ในชาตินี้ สิ่งที่นางต้องทำคือการจัดการพวกปลวกที่แอบแฝงอยู่ในราชสำนัก แก้แค้นคนทรยศ เพื่อปกป้องท่านตาที่เป็นคนซื่อสัตย์ นางใช้มือเรียวเป็นเครื่องมือ ก่อให้เมืองจิงเกิดความวุ่นวาย แต่ท่ามกลางความโกลาหล นางได้พบกับองค์ชาย ผู้ที่ทุกคนเล่าลือว่าเป็นคนพิการ “อวิ๋นเฮิง เจ้าจะมาขวางข้าหรือ” อวิ๋นเฮิงยิ้มเบาๆ “ไม่ ข้าตั้งใจจะมาช่วยเจ้า”
หลังจากแต่งงานกันมาสามปี เวินเหลี่ยงก็ยังไม่เคยได้ความรักจากฟู่เจิ้งแต่อย่างใดเลย เมื่อรักแรกของเขากลับมา สิ่งที่รอเธออยู่คือหนังสือการหย่า "ถ้าฉันมีลูก คุณยังเลือกหย่าไหม?" เธออยากจับโอกาสสุดท้ายนี้ไว้ แต่แล้วมีแต่คำตอบที่เย็นชาว่า "ใช่" เวินเหลี่ยงหลับตาและเลือกที่จะปล่อยมือ ...ต่อมาเธอนอนอยู่บนเตียงคนไข้ด้วยความสิ้นหวังและลงนามในข้อตกลงการหย่า "ฟู่เจิ้ง เราไม่ได้เป็นหนี้กันอีกต่อไปแล้ว..." ชายที่มีความเด็ดขาดและเย็นชามาโดยตลอดนอนอยู่ข้างเตียงขอร้องให้อีกฝ่ายกลับมาด้วยเสียงแผ่วเบา "เหลียง ได้โปรดอย่าหย่าได้ไหม?"
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ " "_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง "พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
ที่งานหมั้น มู่ซินยวี่ดื่มเหล้าเข้าไปจนรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัว เมื่อเห็นเงาร่างที่คุ้นเคย เธอจึงพุ่งเข้าไปหาและจูบอย่างหลงใหล “คุณสามีจ๋า ฉันอยาก...” หลังจากเกิดอะไรบ้าคลั่งมาคืนหนึ่ง เมื่อตื่นขึ้นมาก็พบว่าชายที่อยู่ข้างกายเธอคือ เสิ่นเจียสวี่ ลูกพี่ลูกน้องนักบินของคู่หมั้น! “ตอดรัดแน่นมาก ชอบมากเลยเหรอ?”พอเสียงแหบ ๆ เบา ๆ นี้ลอยเข้าหูมา ที่น่ากลัวกว่านั้นคือเสียงคู่หมั้น เสิ่นเจียหวิน ตะโกนโวยวายอยู่หน้าประตู เสิ่นเจียสวี่เอาเสื้อสูทคลุมหัวเธอเพื่อพาเธอออกมาแต่ก็ยื่นเงื่อนไขโหดร้าย “มาเป็นกิ๊กของฉัน ไม่งั้น...ลองเดาดูสิว่าตระกูลเสิ่นจะมองเธอเป็นหญิงสำส่อนยังไง ?” มู่ซินยวี่กัดฟันรับข้อเสนอ แค่อยากจะหลุดพ้นจากสถานการณ์นี้ แต่กลับพบว่าเสิ่นเจียสวี่คือกัปตันเครื่องบินของเธอ ในห้องพักบนเครื่องบินสูงหมื่นเมตร เขาจับเอวเธอ "คิดหนีเหรอ? เที่ยวบินนี้ฉันเป็นเป็นหลัก" เธอกล้ำกลืนเอาไว้เพื่อรักษาบริษัทที่แม่ทิ้งไว้และพ่อที่ป่วยหนักของเธอ แต่กลับได้ยินเสิ่นเจียหวินเยาะเย้ยว่า “คุณหนูที่ตกอับ เล่นสนุกแค่แป๊บเดียวก็เบื่อแล้ว!” และเห็นเขากอดมู่อยู่อู่ น้องสาวบุญธรรม พร้อมทุ่มเงินฟุ่มเฟือย! มู่ซินยวี่รู้สึกใจหาย เอาล่ะ การหมั้นนี้ เธอไม่เอาแล้ว เธอหันหลังไปหาเสิ่นเจียสวี่ที่มีอำนาจมากกว่า “ช่วยฉันถอนหมั้น ฟื้นฟูบริษัท แล้วฉันจะยอมตามใจคุณ” ชายหนุ่มมีประกายตาแห่งความต้องการเป็นเจ้าของ “ตกลง จำไว้ จากนี้ไป เธอต้องเป็นของฉันเท่านั้น” ตั้งแต่นั้น ชีวิตของมู่ซินยวี่ก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง
แค่ทะลุมิติมาในโลกยุคโบราณก็นับว่าแย่มากพอแล้ว แต่เคราะห์ซ้ำกรรมซัด เธอต้องมาแต่งงานกับท่านอ๋องที่ขึ้นชื่อว่าอำมหิตมากที่สุดในเมืองหลวง แล้วจางอวิ๋นซีจะเอาตัวรอดจากเงื้อมมือของท่านอ๋องจอมโฉดได้อย่างไร
© 2018-now MeghaBook
บนสุด
GOOGLE PLAY